Rzuty i chwyty
Podstawowe rzuty i chwyty
Wstęp
Występuje wiele rodzajów rzutów frisbee. Wśród nich znajdują się zarówno łatwe jak i trudne. Jednakże patrząc przez pryzmat Frisbee Ultimate mozna dokonać podziału na rzuty przydatne oraz całkiem niepotrzebne podczas gry. Ten krótki opis ma na celu przybliżenie kilku podstawowych rzutów dla początkujących graczy.
Backhand
podstawowym rzutem od nauki, którego zaczyna 99% ludzi rozpoczynających swoją przygodę z frisbee jest backhand. Rzut ten posiada kilka odmian charakteryzujących się różnym ułożeniem palców na dysku. Jest to w pewnym stopniu powiązane z zaawansowaniem rzucającego gdyż różne odmiany ułożenia dłoni powodują inną - mniejszą lub większą - stabilność dysku podczas wyrzutu.
Wersja preferowana przez nowych graczy wyróżnia się ułożeniem palca wskazującego wzdłuż krawędzi dysku, a palca środkowego w kierunku środka. Uchwyt ten zapewnia wysoką kontrolę nad stabilnością dysku podczas wyrzutu oraz osiągnięcie pożądanego kierunku. Dzieje się tak gdyż palec wskazujący odpowiada za nadanie kierunku, a palec środkowy podtrzymuje dysk. Odbywa się to jednak kosztem siły, która jest relatywnie niska.
Odmiana tego rzutu, zdecydowanie częściej wybierana przez graczy zaawansowanych charakteryzuje się uchwytem wszystkich palców dłoni za krawędź dysku. Uchwyt ten pozwala na wykonywanie rzutów z dużą większą siłą - przez co nazywany jest niekiedy "power grip". W tym wypadku cały proces odbywa się kosztem stabilności dysku, jednakże wprawieni gracze potrafią zniwelować ten niepożądany efekt poprzez odpowiednie ułożenie kciuka na dysku. Rzut ten jest nieoceniony w momencie silnego wiatru gdy celność jest uzależniona od nadania silnej rotacji, a także w potrzebie wykonania dalekiego podania lub rozpoczęcia gry poprzez pull.
Forehand / flick
Nauka rzutu typu forehand jest kolejnym krokiem w przygodzie z Frisbee Ultimate oraz latającymi dyskami w ogóle. Tak jak przy uchwycie typu backhand tu także występuje pare kombinacji ułożenia palców na dysku i motywowane są przez te same rzeczy - jedne cechuję wysoka kontrola nad stabilnością i celnością dysku, inne natomiast ukierunkowane są na siłę wyrzutu.
Tak jak w powyższym przypadku uchwytem preferowanym przez graczy początkujących jest ten, który ułatwia kontrolę nad dyskiem. Rzucający układa środkowy palec wzdłuż wewnętrznej krawędzi dysku, jednocześnie kierując palec wskazujący do środka. Takie ułożenie palców powoduje uzyskanie dużej kontroli eliminując jednak możliwość wyrzutu z dużą siłą. Jest to spowodowane przez niemożność odpowiedniego wychylenia nadgarstka do tyłu co warunkuje uzyskanie odpowiedniej siły przy wyrzucie.
Większą siłę, a zarazem mniejszą stabilność pozwala uzyskać chwyt typu "power". Charakteryzuje się on ułożeniem obu palców - wskazującego oraz środkowego - na krawędzi dysku. Od przyzwyczajenia rzucającego zależy czy palce będą maksymalnie wyprostowane czy też lekko zgięte. Kluczowym aspektem przy tego rodzaju uchwycie jest ułożenie dysku oraz nadgarstka pod tym samym kątem co przy odpowiednim ułożeniu kciuka jest w stanie zapewnić pożądaną stabilność przy relatywnie wysokiej sile. Rzut ten podobnie jak w przypadku backhandu jest odpowiedni w przypadku silnego wiatru gdyż dobrze wykonany pozwala nadać dyskowi odpowiednią rotację.
Hammer / overhead
Uchwyt typu hammer pozwala na uzyskanie podstawowego rzutu z rodziny upside-down. Dysk wyrzucany jest pod kątem około 45 stopni górą do doły lekko z nad głowy, a samo ułożenie palców nie różni się niczym od forehandu. W tym wypadku poleca się jednak na korzystanie z chwytu typu power gdyż bardziej pionowe ułożenie dysku wymusza utrzymywanie stabilności na kciuku niwelując tym samym rolę palca środkowego, który można spokojnie przenieść na krawędź dysku w celu nadania większej siły przy wyrzucie. Rzut typu hammer pozwala na szybkie przerzucenie ciężaru gry z jednej strefy boiska na drugą, oraz na skuteczną walkę z przeciwnikiem stosującym w defensywie obronę strefową. Jest jednakże nacechowany silną wrażliwością na nawet najmniejsze podmuchy wiatru i w takich warunkach jego używanie jest bardzo utrudnione nawet dla zaawansowanych graczy.


